Czujesz się jak biedny sługa, któremu jego pan zdjął liberię - jesteś tylko grzesznikiem! - i rozumiesz, jaką nagość odczuwali nasi pierwsi rodzice.

- Powinieneś zawsze płakać. I dużo płakałeś; wiele cierpiałeś. Jednakże jesteś bardzo szczęśliwy. Nie chciałbyś się zamienić z nikim innym. Od wielu lat nie tracisz swojej gaudium cum pace - radości pełnej pokoju. Wdzięczny za nią jesteś Bogu i pragnąłbyś nieść wszystkim tajemnicę szczęścia.

- Tak, jest zrozumiałe, dlaczego często mówiono o tobie - choć jest ci obojętne to, “co powiedzą” inni - że jesteś “człowiekiem pokoju”.