Josemaría Escrivá Obras
239

Spjrzmy na Jezusa Chrystusa, na nasz wzr, niejako zwierciado, w ktrym winnimy si przeglda. Jak On postpuje, w wielkich momentach swego ycia? Co mwi o Nim Ewangelia wita? Wzrusza mnie ta staa postawa Chrystusa, ktry zanim dokona jakiego wielkiego cudu, zawsze przedtem zwraca si do Ojca; wzrusza mnie Jego przykad, kiedy przed rozpoczciem swego ycia publicznego usuwa si na pustyni na czterdzieci dni i czterdzieci nocy, aby si modli.

Wybaczcie, e znw do tego powracam, ale jest rzecz bardzo wan, by zwraca uwag na poszczeglne kroki Mesjasza, bo On przyszed, aby pokaza nam ciek prowadzc do Ojca. Przy Nim odkryjemy, jak mona nada wymiar nadprzyrodzony nawet pozornie najdrobniejszym czynnociom; nauczymy si przeywa kady moment ycia w perspektywie wiecznoci i zrozumiemy gbiej, e potrzeba nam, stworzeniom, czasu na zay rozmow z Bogiem: by do Niego si zwraca, by Go wzywa, by Go wielbi, by skada dzikczynienie, by Go sucha lub po prostu by z Nim przebywa.

Ju przed wielu laty, kiedy zastanawiaem si nad tym sposobem postpowania Pana, doszedem do wniosku, e apostolstwo w kadej jego formie jest przelewaniem si nadmiaru ycia wewntrznego. Dlatego wydaje mi si tak naturalny a zarazem tak nadprzyrodzony ten fragment Ewangelii, ktry mwi, jak Chrystus postanowi ostatecznie wybra pierwszych Dwunastu. wity ukasz opowiada, e przedtem ca noc spdzi na modlitwie do Boga. Popatrzcie na Niego take w Betanii, nim wskrzesi azarza, opakawszy go wczeniej, wznosi oczy ku niebu i woa: Ojcze, dzikuj Ci, e Mnie wysucha. Udzieli nam jednoznacznej nauki: Jeeli chcemy pomc innym ludziom, jeeli szczerze pragniemy skoni ich, aby odkryli autentyczny sens swego przeznaczenia na ziemi, wszystko musimy osadzi na modlitwie.

Poprzedni Czytaj cay rozdzia Nastpny