Josemaría Escrivá Obras
19

W osobistym yciu wewntrznym, w postawie zewntrznej, w stosunkach z ludmi, w pracy — kady z nas winien stara si trwa stale w obecnoci Boej, w staej rozmowie, w dialogu z Bogiem. Nie chodzi tu o dialog syszalny. Nie wyraa si on zazwyczaj w sowach, ale w penym mioci zaangaowaniu, w sumiennym wykonywaniu swoich zada do koca, zarwno wielkich jak i maych. Bez takiej wytrwaoci nasze postpowanie nie odpowiadaoby konsekwentnie naszej godnoci dzieci Boych, gdy marnowalibymy rodki, ktre Pan Bg opatrznociowo pozostawi w naszym zasigu, abymy doszli do czowieka doskonaego, do miary wielkoci wedug Peni Chrystusa.

Podczas wojny domowej w Hiszpanii czsto jedziem z posug kapask do tylu chopcw, ktrzy znajdowali si na froncie. W jednym z okopw usyszaem rozmow, ktra gboko utkwia mi w pamici. W pobliu Teruelu pewien mody onierz mwi o drugim onierzu, ktry widocznie by chwiejny, tchrzliwy: To nie jest czowiek z jednej bryy! Smutne by byo, gdyby i o nas mwiono zasadnie, e jestemy niekonsekwentni; e jestemy ludmi, ktrzy twierdz, e chc by autentycznymi chrzecijanami, witymi, ale ktrzy gardz przy tym rodkami prowadzcymi do witoci, gdy przy spenianiu swoich obowizkw nie zwracaj si ustawicznie do Boga z dziecic mioci. Gdyby tak miao wyglda nasze postpowanie, ani ty, ani ja nie bylibymy autentycznymi chrzecijanami.

Poprzedni Czytaj cay rozdzia Nastpny