Josemaría Escrivá Obras
181

Zwrcie uwag, e czowiek zepsuty podaniem ciaa nie jest zdolny do postpu duchowego, nie jest zdolny do dobrych czynw. Pozostaje kalek, ktry nie moe podnie si z ziemi. Czy nie widzielicie chorych na postpujcy parali, ktrzy nie potrafi utrzyma si na nogach? Czasami nawet nie potrafi poruszy gow. Podobnie dzieje si w yciu nadprzyrodzonym z tymi, ktrzy nie s pokorni i maodusznie oddali si rozpucie. Nie widz, nie sysz, nie rozumiej. S sparaliowani i jakby pozbawieni rozsdku. Kady z nas winien zwraca si do Boga, do Matki Najwitszej i prosi, by nam wyjednaa pokor i postanowienie pobonego skorzystania z boskiego lekarstwa w spowiedzi witej. Nie pozwlcie, by w waszej duszy zagniedzio si choby najmniejsze ognisko zepsucia. Zwierzajcie si z tego. Mwcie o tym. Woda bieca jest czysta; kiedy za si zastoi, staje si odraajcym bajorem, z wody pitnej staje si bryj pen robactwa.

Wiecie tak samo jak ja, e czysto jest moliwa i e jest rdem radoci. Wiecie te jednak, e od czasu do czasu wymaga nieco walki. Posuchajmy raz jeszcze witego Pawa: Wewntrzny czowiek we mnie ma upodobanie zgodne z prawem Boym. W czonkach za moich spostrzegam prawo inne, ktre toczy walk z prawem mojego umysu i podbija mnie w niewol pod prawo grzechu mieszkajcego w moich czonkach. Nieszczsny ja czowiek! Kt mnie wyzwoli z ciaa, co wiedzie ku tej mierci? Woaj jeszcze goniej, jeeli ci tego potrzeba, ale te nie przesadzajmy: Sufficit tibi gratia mea — Wystarczy ci mojej aski — odpowiada nam Pan.

Poprzedni Czytaj cay rozdzia Nastpny