Josemaría Escrivá Obras
112

Wystarczy zaledwie par rysw Mioci Boga, ktra staje si ciaem, a jej wielko zapada nam gboko w duszy, rozpala nas i przynagla z agodnoci do bolesnej skruchy z powodu naszego postpowania, tylekro podego i egoistycznego. Jezus Chrystus nie cofa si przed unieniem si, aby podwign nas z ndzy do godnoci dzieci Boych i uczyni nas swymi brami. Ty i ja natomiast czsto bezsensownie nadymamy si pych z powodu otrzymanych darw i talentw tak, i czynimy z nich piedesta, aby wynosi si ponad innych, jak gdyby zasuga naszych, wzgldnych zreszt, naleaa wycznie do nas: C masz, czego by nie otrzyma? A jeli otrzyma, to czemu si chepisz, tak jak gdyby nie otrzyma?.

Kiedy pomylimy o Boym oddaniu si i samounieniu — a mwi to po to, aby kady z nas rozmyla nad tym i stosowa to do samego siebie — wwczas prno i chepliwo pysznego jawi si jako straszliwy grzech, wanie dlatego, e stawia czowieka na biegunie przeciwstawnym wzorcowi, ktry ukaza nam Jezus Chrystus. Zastanwmy si nad tym uwanie: On, bdc Bogiem, upokorzy si. A czowiek, zadufany w sobie, pragnie wywysza si za wszelk cen, nie przyznajc, e zosta ulepiony z ndznej gliny.

Poprzedni Czytaj cay rozdzia Nastpny