Josemaría Escrivá Obras
1

Przed wielu laty wdrowalimy po Kastylii i po drodze zobaczylimy scen, ktra mnie poruszya, i wielekro pomoga mi potem podczas modlitwy: kilku mczyzn wbijao w ziemi pale, ktre pniej posuyy do zawieszenia siatki tworzc zagrod. Nastpnie do tego miejsca przyszli pasterze z jagnitami i owcami, nawoujc je po imieniu, i wprowadzili je do zagrody, gdzie mogy by wszystkie razem i czu si bezpiecznie.

Dzisiaj, Panie mj i Boe, moje myli w sposb szczeglny zwracaj si znowu ku tym pasterzom i ich trzodzie, poniewa wszyscy, ktrzy zgromadzilimy si tutaj, eby rozmawia z Tob — podobnie jak wiele innych ludzi na caym wiecie — wiemy, e zostalimy zgromadzeni w Twojej owczarni. Ty sam nam powiedziae: Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znaj. Znasz nas dobrze; wiesz, e pragniemy zawsze sucha uwanie Twojego gosu Dobrego Pasterza, i i za nim, gdy to jest ycie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, ktrego posae, Jezusa Chrystusa.

Jestem tak bardzo rozkochany w obrazie Chrystusa otoczonego zewszd swymi owieczkami, e poleciem obraz ten umieci w kaplicy, gdzie zwykle odprawiam Msz wit; a w innych miejscach kazaem wypisa sowa Jezusa, ktre budz wiadomo obecnoci Boej: cognosco oves meas et cognoscunt me meae (znam owce moje, a moje Mnie znaj), abymy w kadej chwili mieli na uwadze to, e On nas karci, wychowuje i poucza jak pasterz swoj trzod. To wspomnienie z wdrwki po Kastylii wie si wic cile z naszym tematem.

Poprzedni Czytaj cay rozdzia Nastpny