Josemaría Escrivá Obras
159

W swojej nędzy uskarżałem się przyjacielowi, że zdaje mi się, iż Jezus mija mnie... i zostawia samego. — Natychmiast zareagowałem skruszony, pełen ufności: to nie tak, Miłości moja — to ja niewątpliwie oddaliłem się od Ciebie! Ale już nigdy więcej!

Poprzedni Czytaj cały rozdział Następny