Josemaría Escrivá Obras
657

Prawdziwa cnota nigdy nie jest smutna i antypatyczna, przeciwnie, jest życzliwa i radosna.


658

Gdy wszystko się udaje, cieszmy się, błogosławiąc Boga, który daje wzrost. — A gdy się nie udaje? — Cieszmy się, błogosławiąc Boga, który pozwala nam uczestniczyć w swoim słodkim Krzyżu.


659

Powinieneś wyróżniać się nie “fizjologiczną” radością zdrowego zwierzęcia, lecz inną, nadprzyrodzoną, która wypływa z porzucenia wszystkiego i oddania się w miłujące ramiona naszego Ojca, Boga.


660

Jeżeli jesteś apostołem, nigdy nie trać ducha. — Nie ma takich przeciwności, których nie potrafiłbyś przezwyciężyć. — Dlaczego jesteś smutny?


661

Znużona twarz... szorstkie maniery... wygląd budzący śmiech... antypatyczny charakter. Czy oczekujesz, że w ten sposób zachęcisz innych, by poszli za Chrystusem?


662

Brak ci radości? — Pomyśl: pomiędzy Bogiem a mną jest jakaś przeszkoda. — Prawie zawsze ją znajdziesz.


663

Prosisz o radę, jak znaleźć lekarstwo na twój smutek. — Dam ci zaraz receptę pochodzącą z dobrej ręki: od apostoła Jakuba.

Tristatur aliquis vestrum? — Jesteś smutny, mój synu? — Oret!

— Módl się! — Spróbuj, a zobaczysz.


664

Nie bądź smutny... — Patrz na wszelkie sprawy bardziej “po naszemu” — bardziej po chrześcijańsku.


665

Pragnę, abyś zawsze był zadowolony, ponieważ radość jest nieodłączną cząstką twojej drogi. — Módl się o tę samą nadprzyrodzoną radość dla wszystkich.


666

Laetetur cor quaerentium Dominum — Niech się weseli serce szukających Pana. — Oto światło, abyś mógł zbadać przyczyny swojego smutku.


Poprzedni Następny