Josemaría Escrivá Obras
697

Wydarzenia publiczne zmusiły cię do przymusowego odosobnienia, które w tych okolicznościach jest gorsze niż zamknięcie w więzieniu. — Przeżywasz jakby “zaćmienie” swojej osobowości. Nie znajdujesz pola do działania: wszędzie egoizm, niezdrowa ciekawość, brak zrozumienia i nieprzychylne szepty. — Owszem, i co z tego? Zapominasz o swojej wolnej woli, o potędze “dziecka”? — Brak liści i kwiatów (działalności zewnętrznej) nie wyklucza rozrastania się i aktywności korzeni (życia wewnętrznego). Pracuj! Sprawy w końcu przyjmą inny obrót, a wówczas wydasz więcej owoców niż do tej pory, i to wyborniejszych.

Poprzedni Czytaj cały rozdział Następny