Błogosławiony Josemaría Escrivá de Balaguer urodził się w Barbastro w prowincji Huesca w Hiszpanii 9 stycznia 1902. W wieku 15-16 lat odczuł pierwsze oznaki powołania Bożego i postanowił zostać kapłanem. W roku 1918 rozpoczął studia teologiczne w Seminarium w Logro?o, od 1920 roku kontynuował je w Seminarium Świętego Franciszka a Paulo w Saragossie, gdzie od 1922 roku pełnił obowiązki przełożonego. W 1923 roku rozpoczął — za zgodą władzy kościelnej — studiowanie prawa cywilnego na uniwersytecie w Saragossie. 20 grudnia 1924 roku został wyświęcony na diakona. 28 marca 1925 roku otrzymał święcenia kapłańskie.

Swą pracę duszpasterską rozpoczął w parafii Perdiguera w diecezji Saragossa, a następnie kontynuował ją w samej Saragossie. Na wiosnę 1927 roku za zgodą biskupa przeniósł się do Madrytu, gdzie rozwinął niezmordowaną pracę kapłańską we wszystkich środowiskach, zwracając szczególną uwagę na biednych i opuszczonych z podmiejskich dzielnic, specjalnie zaś na nieuleczalnie chorych i umierających w szpitalach. Został kapelanem Przytułku dla Chorych — opiekuńczego dzieła Kobiet Apostolstwa Przenajświętszego Serca Jezusa W tym samym czasie był wykładowcą Akademii Uniwersyteckiej oraz kontynuował studia doktoranckie z prawa cywilnego, które ówcześnie prowadzone były wyłącznie na Uniwersytecie w Madrycie.

2 października 1928 roku Pan pozwolił mu zobaczyć to, co do tej pory jedynie przeczuwał; tego dnia Prałat Josemaría Escrivá założył Opus Dei. Kierowany Łaską Bożą 14 lutego 1930 roku rozpoczął pracę apostolską Opus Dei wśród kobiet. W ten właśnie sposób otwierała się w Kościele nowa droga mająca na celu krzewienie wśród osób z różnych warstw społecznych dążenia do świętości i pełnienia apostolstwa poprzez uświęcanie codziennej pracy pośrodku świata bez zmiany swego stanu.

Począwszy od 2 października 1928 roku, Założyciel Opus Dei z wielką troską apostolską o wszystkie dusze, oddał się pełnieniu tej misji, którą Bóg mu powierzył. W 1934 roku został mianowany Rektorem Przytułku Św. Izabeli. Podczas wojny domowej w Hiszpanii pełnił posługę kapłańską — niekiedy z dużym narażeniem życia — w Madrycie, a później w Burgos. Odtąd Prałat Escrivá przez długi czas musiał znosić poważne przeciwności, co czynił z pogodą i duchem nadprzyrodzonym.