Qui sunt isti, qui ut nubes volant, et quasi columbae ad fenestras suas? - Kim są ci, którzy lecą jak chmury i jak gołębie do okien swego gołębnika? zapytuje Prorok. A pewien autor wyjaśnia: “Chmury wywodzą się znad morza i rzek i krążąc w dłuższym lub krótszym locie wracają znowu do swego źródła”.

A ja dodam: winieneś być jak chmura, która użyźnia świat, by żył życiem Chrystusa... Te boskie wody skąpią i nasączą ziemię, a przepływając przez tyle brudnych warstw nie zabrudzą się lecz przefiltrują i wytrysną jako przeczyste źródła, które potem zamienią się w strumienie i wielkie rzeki, by zaspokoić pragnienie ludzkości. - Potem powróć do swej Przystani, do swego niezmiernego Morza, swego Boga, wiedząc, że nieustannie będą dojrzewać dalsze owoce dzięki nadprzyrodzonemu nawadnianiu twego apostolstwa, dzięki żyzności wód Bożych, które będą płynąć aż do końca czasów.