Panie - zapewniałeś Go - chciałbym być wdzięcznym, pragnę być wdzięcznym zawsze wobec wszystkich.

- Więc spójrz: nie jesteś kamieniem... ani drewnem... ani mułem. Nie należysz do tych istot, których całe przeznaczenie kończy się tu na ziemi. A to dlatego, że Bóg pragnął uczynić z ciebie mężczyznę czy kobietę - swoje dziecko - i kocha cię in caritate perpetua - miłością wieczną.

- Chciałbyś być wdzięcznym? Miałbyś z tej wdzięczności wyłączyć Pana? - Staraj się, by twoje dziękczynienie codziennie hojnie wylewało się z twojego serca.