Mężniałeś w obliczu trudności swego apostolstwa, modląc się tak: “Panie, Ty jesteś zawsze ten sam. Użycz mi wiary owych mężów, którzy umieli odpowiedzieć na Twoją łaskę i dokonywali - w Twoim imieniu - wielkich cudów, nadzwyczajnych dzieł... ” - I kończyłeś w ten sposób: “Wiem, że to uczynisz, lecz wiem również, że chcesz, by Cię proszono, że chcesz, byśmy Cię szukali, byśmy mocno pukali do drzwi Twojego Serca”.

- W końcu odnowiłeś swoje postanowienie wytrwania w pokornej i ufnej modlitwie.