 |
52 |
 |
Pisałeś: “Królu mój, słyszę, jak wołasz, głosem żywym, który brzmi jeszcze w moich uszach: ignem veni mittere in terram, et quid volo nisi ut accendatur? - przyszedłem, by rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę żeby on już zapłonął!?”
A potem dodałeś: “ Panie, odpowiadam ci całym moim jestestwem, mymi zmysłami i moją mocą: ecce ego quia vocasti me! - oto jestem, przecież mnie wołałeś!”
- Oby ta twoja odpowiedź była codzienną rzeczywistością.
|
 |
|