 |
494 |
 |
Jakże rozumiem pytanie, które stawiała owa dusza rozkochana w Bogu: czy był jakiś grymas niezadowolenia, czy było we mnie coś, co mogłoby Cię zaboleć, Panie, Miłość i moja?
- Proś swego Boga Ojca, by nam użyczył łaski ciągłego pamiętania o wymogach miłości.
|
 |
|