 |
490 |
 |
Są serca twarde, lecz szlachetne, które - zbliżając się do żaru Serca Jezusa Chrystusa - rozpływają się jak brąz we łzach miłości, zadośćuczynienia. Rozpalając się!
Natomiast ludzie letni mają serce z gliny, z nędznego ciała ... i pękają. Są prochem, wywołują współczucie.
Mów za mną: Jezu nasz, oddal od nas letniość. Nie chcemy być letnimi, nie!
|
 |
|