 |
42 |
 |
Nie pragnij niczego dla siebie, dobrego ani złego: chciej dla siebie jedynie tego, czego Bóg chce.
Cokolwiek by się wydarzyło, a pochodzi z rąk Boga, przy pomocy Boga uważaj to za dobre, a nawet za bardzo dobre, i mów z coraz to większym przekonaniem: et in tribulatione mea dilatasti me..., et calix tuus inebrians, quam preclarus est! - Tyś mnie wydźwignął z utrapień..., jakże cudowny jest twój kielich, który upaja całą istotę!
|
 |
|