“Boże mój, Boże mój! Wszyscy są jednakowo kochani przez Ciebie, w Tobie i z Tobą, a teraz wszyscy są rozproszeni” - skarżyłeś się widząc się znowu samotnym i pozbawionym ludzkiej pomocy.

- Lecz natychmiast Pan sprawił, że poczułeś w swej duszy pewność, iż On to rozwiąże. I powiedziałeś Mu: Ty to wszystko załatwisz!

- I w rzeczy samej Pan rozstrzygnął wszystko wcześniej, pełniej i lepiej niż się spodziewałeś.