Josemaría Escrivá Obras
813

Czyńcie wszystko z Miłości. — Wówczas nie ma rzeczy małych: wszystko jest wielkie. — Wytrwałość w rzeczach małych — z Miłości — to heroizm.


814

Najmniejszy uczynek spełniony z Miłości — jakże wielką ma wartość!


815

Czy naprawdę chcesz osiągnąć świętość? — Spełniaj drobne obowiązki każdej chwili: czyń, co powinieneś, skupiony na tym, co czynisz.


816

Zmyliłeś drogę, jeśli lekceważysz rzeczy małe.


817

“Wielka” świętość polega na codziennym wypełnianiu “małych obowiązków”.


818

Wielkie dusze przywiązują ogromną wagę do rzeczy małych.


819

Ponieważ byłeś in pauca fidelis — wierny w rzeczach małych, wejdź do radości twego Pana. — Są to słowa Chrystusa — in pauca fidelis. — Czy nadal będziesz lekceważyć małe rzeczy, wiedząc, że ci, którzy je zachowują, wejdą do chwały niebieskiej?


820

Nie sądź według znikomości początków; kiedyś zwrócono mi uwagę, że nasiona roślin jednorocznych nie różnią się rozmiarem od tych, z których wyrosną stuletnie drzewa.


821

Nie zapominaj, że wszystko, co wielkie na tej ziemi, na początku było małe. — To, co rodzi się od razu wielkie, jest monstrualne i umiera.


822

Powiadasz mi: gdy nadarzy się okazja, by dokonać czegoś wielkiego... wtedy! — Wtedy? Czy rzeczywiście próbujesz wmówić mi i sobie, że potrafisz zwyciężyć w nadprzyrodzonej Olimpiadzie bez codziennego przygotowania, bez treningu?


823

Czy widziałeś, jak wznoszono ten imponujących rozmiarów budynek? — Cegła po cegle. Tysiące. Ale jedna za drugą. — A także worki z cementem, również jeden za drugim. I kamienne bloki na fundamenty, niewiele znaczące w porównaniu z ogromem całości. — I kawałki żelaza. — I robotnicy, pracujący dzień po dniu, zawsze w tych samych godzinach...

Widziałeś, jak budowano ten imponujących rozmiarów gmach...? — Stworzyła go potęga rzeczy małych!


824

Czy zauważyłeś, w jakich “drobnostkach” wyraża się miłość ludzka? — Otóż również w “drobnostkach” wyraża się Miłość Boża.


825

Wytrwaj w dokładnym wypełnianiu obowiązków chwili obecnej. — Ta praca — skromna, monotonna, niewielka — jest modlitwą wyrażoną w czynach, które przysposabiają cię do przyjęcia łaski innej pracy — wielkiej, rozległej i głębokiej — o której marzysz.


826

Wszystko, w czym uczestniczymy my, biedni ludzie — nawet świętość — jest jak gdyby tkaniną, na którą składa się wiele drobnych detali; mogą one — zależnie od czystości naszych intencji — tworzyć wspaniały gobelin, wyobrażający heroizm lub nikczemność, czyny cnotliwe lub grzeszne.

Rycerskie eposy przedstawiają zawsze nadzwyczajne przygody, ale przeplatają się one ze szczegółami powszedniego życia bohatera. — Obyś zawsze wielce cenił sobie rzeczy małe — tędy droga!


827

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym, jak ogromną liczbę może dać “wiele razy niewiele”?


828

To było ciężkie doświadczenie. Nie zapominaj otrzymanej nauczki. — Wielkie tchórzostwo, jakiego się ostatnio dopuściłeś, jest — rzecz jasna — adekwatne do twojego codziennego “małego” tchórzostwa. “Nie potrafiłeś” zwyciężyć w sprawach wielkich, ponieważ wcześniej “nie chciałeś” zwyciężać w rzeczach małych.


829

Czy dostrzegłeś błysk radości w oczach Chrystusa, gdy uboga wdowa złożyła w świątyni swoją drobną jałmużnę? — Ty również daj Mu tyle, ile jesteś w stanie dać. Zasługa nie zależy od tego, czy dasz mało, czy dużo, lecz od woli, z jaką to uczynisz.


830

Nie bądź... głupi. To prawda, że w najlepszym razie pełnisz rolę maleńkiej śrubki w tym wielkim przedsięwzięciu Chrystusa.

Czy jednak wiesz, co to znaczy, gdy jakaś śrubka nie jest solidnie przykręcona albo wypadnie? Wówczas większe elementy mogą się poluzować, a zębate koła — wyszczerbić i wypaść.

Praca zostanie sparaliżowana. — Kto wie, może cała maszyneria stanie się bezużyteczna. Jak wielka to rzecz być małą śrubką!


Poprzedni Następny