Josemaría Escrivá Obras
779

Dobrze jest oddawać chwałę Bogu bez brania zaliczek (żona, dzieci, zaszczyty...) na poczet owej chwały, którą radować się będziemy wraz z Nim w Życiu...

Zresztą, On jest hojny... Odpłaca stokrotnie — i jest to prawdą nawet w odniesieniu do potomstwa. — Wielu wyrzeka się dzieci dla Jego chwały i ma tysiące dzieci duchowych. — Tak, dzieci, tak jak i my jesteśmy dziećmi Ojca naszego, który jest w niebie.


780

Deo omnis gloria. — Wszystka chwała dla Boga. — Jest to kategoryczne wyznanie naszej nicości. On, Jezus, jest wszystkim. Bez Niego nic nie jesteśmy warci: nic. Nasza próżność jest właśnie “próżną” chwałą, świętokradczym przywłaszczeniem; “ja” nie powinno pojawiać się nigdy.


781

Pan rzekł: “Beze Mnie nic nie możecie uczynić”. — A powiedział tak po to, abyśmy — ty i ja — nie przypisywali sobie osiągnięć, które należą do Niego. — Sine me nihil...!


782

Jak śmiesz używać tej iskry Bożego rozumu, jaką jest twój umysł, w celu innym niż oddawanie chwały swemu Panu?


783

Gdyby celem naszego życia nie było oddawanie chwały Bogu, byłoby ono godne pogardy, co więcej: wstrętne.


784

Oddaj wszystką chwałę Bogu. — Niech twoja wola, wspomagana łaską, “wyciśnie” każdą twoją czynność tak, aby nie zostało w niej nic, co ma posmak ludzkiej pychy, dogadzania własnemu “ja”.


785

Deus meus es tu, et confitebor tibi: Deus meus es tu, et exaltabo te. — Jesteś moim Bogiem, chcę Ci dziękować; Boże mój, chcę Ciebie wywyższać. — Oto wspaniały program... dla apostoła twojej miary.


786

Nie bądź przywiązany do ziemi żadnym innym uczuciem, poza prawdziwie Boskim pragnieniem oddawania chwały Chrystusowi, a przez Chrystusa, z Chrystusem, i w Chrystusie — Ojcu i Duchowi świętemu.


787

Prostuj swoje intencje, oczyszczaj je. — Żałosny to wyczyn, gdyby owo przezwyciężenie siebie miało okazać się bezowocne, ponieważ działałeś z pobudek ludzkich!


788

Czystość intencji! — Podszepty pychy i pożądania ciała rozpoznajesz szybko... stajesz do walki z nimi i przezwyciężasz je z pomocą łaski. Ale pobudki skłaniające cię do działania, nawet przy najbardziej świętych uczynkach, wydają ci się nie dość jasne... i gdzieś w głębi słyszysz głos, który wskazuje ci na racje ludzkie... z taką subtelnością, że do twojej duszy wkrada się niepokój na myśl, że nie pracujesz tak, jak powinieneś — z czystej Miłości, jedynie po to, by oddać Bogu całą Jego chwałę.

Reaguj za każdym razem, natychmiast wołając: “Panie, dla siebie nie chcę niczego. Wszystko dla Twojej chwały i Miłości”.


789

Nie ulega wątpliwości, że dobrze oczyściłeś swoje intencje, kiedy oświadczyłeś: “Od tej chwili wyrzekam się wszelkiej ludzkiej wdzięczności i zapłaty”.


Poprzedni Następny