Bardzo ważną cechą męża apostolskiego jest umiłowanie Mszy świętej.

Mówisz, że Msza jest za długa, a ja dodaję: Bo miłość twoja jest krótka.

Czyż nie jest dziwne to, że wielu chrześcijan, którzy są powolni, a nawet uroczyści w życiu towarzyskim (nie śpieszy im się) w swym niezbyt aktywnym życiu zawodowym, przy posiłku i w odpoczynku (również im się nie śpieszy) czuje się ponaglanych i przynagla Kapłana, by skrócił czas poświęcony Najświętszej Ofierze Ołtarza?

“Obchodźcie się z Nim dobrze!” mówił ze łzami w oczach pewien sędziwy Biskup do nowych Kapłanów, których właśnie wyświęcił.

— Panie! Któż mi użyczy doniosłego głosu i dostatecznego autorytetu, bym mógł w ten sam sposób wołać do uszu i serca jakże licznych chrześcijan, jakże licznych!

Jak bardzo zapłakał u stóp ołtarza ów młody święty Kapłan, co zasłużył na męczeństwo, gdy przypomniał sobie o człowieku, który przystąpił, aby przyjąć Chrystusa, będąc w stanie grzechu śmiertelnego!

— Czy takie samo jest twoje przebłaganie?

Pokora Jezusa Chrystusa: w Betlejem, w Nazarecie, na Kalwarii... — Ale jeszcze większe upokorzenie i poniżenie mamy w Najświętszej Hostii, większe niż w stajence, niż w Nazarecie, niż na Krzyżu.

Jak bardzo więc winienem kochać Mszę świętą (“Naszą” Mszę, o Jezu...)

Tyle już lat codziennego przystępowania do Komunii! Kto inny — powiedziałeś mi — stałby się już świętym, a ja... ciągle taki sam!

— Synu — odparłem — przystępuj nadal codziennie do Komunii i pomyśl: co by się ze mną stało, gdybym nie komunikował się tak często?

Komunia, zjednoczenie, współdzielenie się, zawierzenie: Słowo, Chleb, Miłość.

Przystępuj do Komunii świętej. — To nie jest brak szacunku. — Przyjmij Komunię właśnie dziś, gdy udało ci się wydostać z owych sideł.

— Czyżbyś zapomniał o słowach Jezusa: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy źle się mają.

Gdy zbliżasz się do Tabernakulum, pomyśl, że On!... czeka na ciebie od dwudziestu wieków.

Oto On: Król nad Królami i Pan nad Panami. — Ukryty w Chlebie. Upokorzył się do tego stopnia z miłości do ciebie.

Pozostał tu dla ciebie. — Nie okazujesz Mu szacunku, wstrzymując się od Komunii, gdy do niej możesz przystąpić. Brakiem szacunku jest tylko przyjąć Go niegodnie.

Jak wielkie źródło łaski stanowi Komunia duchowa! — Stosuj ją jak najczęściej, a będziesz bardziej żył w obecności Boga i będziesz bardziej z Nim zjednoczony w twoich czynach.

Pobożność ma również formy grzecznościowe. — Naucz się ich. — Żal bierze na widok tych “pobożnych” osób, które nie potrafią zachować się podczas Mszy świętej — chociaż uczestniczą w niej codziennie — ani przeżegnać się (robią jakieś dziwaczne ruchy w pośpiechu), ani ugiąć kolana przed Tabernakulum (ich śmieszny sposób przyklękania zakrawa na kpiny), ani pochylić z uszanowaniem głowy przed wizerunkiem Matki Najświętszej.

Nie używajcie do kultu tych figur “seryjnej produkcji”; wolę Chrystusa niezgrabnie wykutego w żelazie, niż te wszystkie Krzyże z kolorowego tworzywa, które wyglądają, jakby były z marcepanu pokrytego lukrem.

Widziałeś mnie, jak odprawiałem Mszę świętą przy ołtarzu pozbawionym wszelkich ozdób — tylko stół. Wielki Krzyż. Świeczniki proste, surowe. Grube woskowe świece, wznoszące się jedna za drugą coraz wyżej aż do wysokości krzyża. Front ołtarza w liturgicznym kolorze dnia. Obszerny ornat. Szeroki, bogaty kielich prostego kształtu. Żadnych świateł elektrycznych, za którymi nie przypadamy.

— A jednak trudno ci było opuścić kaplicę, tak dobrze się w niej czułeś. Czy widzisz, jak prowadzi do Boga, jak do Niego przybliża rygor liturgiczny?