Et unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam!... — Rozumiem dobrze, tę twoją przerwę, kiedy się modlisz delektując się każdym słowem: wierzę w Jeden, Święty, Powszechny i Apostolski Kościół...

Jakaż to radość móc powiedzieć z całego serca: kocham Matkę moją, Kościół Święty!

Ten okrzyk — serviam! — oznacza wolę jak najwierniejszego “służenia” Kościołowi Bożemu, nawet za cenę majątku, honoru i życia.

Katolicki, Apostolski, Rzymski! — Cieszę się, że jesteś bardzo rzymski. I że pragniesz odbyć swoją “pielgrzymkę do Rzymu”, videre Petrum, aby zobaczyć Piotra.

Jaki dobry jest Chrystus, iż pozostawił swemu Kościołowi Sakramenty. — Stanowią one lekarstwo na każdą potrzebę.

— Czcij je i bądź bardzo wdzięczny Panu i Jego Kościołowi.

Miej cześć i szacunek dla Świętej Liturgii Kościoła i jej poszczególnych ceremonii. — Wypełniaj je wiernie. — Czyż nie widzisz, że my, biedni ludzie, odczuwamy potrzebę, aby nawet to, co jest największe i najszlachetniejsze, docierało do nas poprzez zmysły?

Powiedziano kiedyś, że Kościół śpiewa, gdyż sama mowa nie wystarczałaby dla modlitwy. — Jako chrześcijanin, i to chrześcijanin wybrany, powinieneś nauczyć się śpiewu liturgicznego.

“Trzeba śpiewać, dużo śpiewać!” — mawiała pewna dusza zakochana widząc, że Bóg sprawia cuda poprzez jej posługę.

— Powtarzam ci tę radę: śpiewaj! Niech w melodiach wyrazi się twój wdzięczny zachwyt wobec Boga.

Być “katolikiem” znaczy kochać swoją ojczyznę nie pozwalając, by ktokolwiek prześcignął nas w tej miłości. Ale zarazem przyjmować za własne szlachetne dążenia wszystkich narodów. Ileż zaszczytów Francji jest moimi zaszczytami! I tak samo wiele z tego, co jest dumą Niemców, Włochów, Anglików... a także Amerykanów, Azjatów i Afrykanów, staje się moją dumą.

— Katolik: to serce wielkie, duch otwarty!

Jeżeli nie okazujesz najwyższej czci dla stanu kapłańskiego i zakonnego, nie jest pewne, że kochasz Kościół Boży.

Owa niewiasta, która w domu Szymona trędowatego w Betanii namaściła drogim olejkiem głowę Mistrza, przypomina nam o obowiązku splendoru w oddawaniu czci Bożej.

— Największe bogactwo, wspaniałość i piękno wydają mi się niedostateczne.

— Przeciwko tym, którzy krytykują bogactwo naczyń świętych, ornatów i ołtarzy, rozlega się pochwała Jezusa: opus enim bonum operata est in me — dobry uczynek spełniła względem Mnie.