Nie ma miłości ponad Miłość!

Sekret, który nadaje wartość i szlachetność rzeczom najniższym, a nawet najbardziej upokarzającym, polega na tym, by kochać.

— Dziecko. — Chory. — Czy nie odczuwasz chęci, aby pisać te słowa z dużej litery? Albowiem dla duszy zakochanej dzieci i chorzy są właśnie Nim samym.

Jakże małą ofiarą dla Boga jest jedno życie!...

Przyjaciel to skarb. — A więc... Przyjaciel!... Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje.

Jezus jest twoim Przyjacielem. — Przyjacielem z ludzkim sercem jak twoje. Z oczyma o najmilszym spojrzeniu, które płakały nad Łazarzem...

— A kocha ciebie nie mniej niż Łazarza.

Boże mój, kocham Cię, ale... naucz mnie kochać!

Karać z powodu Miłości. Na tym polega podniesienia do poziomu nadprzyrodzonego kary wymierzonej tym, którzy na nią zasłużyli.

Z miłości do Boga, którego obrażono, kara ma stanowić pokutę; z miłości do bliźniego ze względu na Boga, kara ma być uzdrawiającym lekarstwem, nigdy zemstą.

Wiedząc, że tak bardzo mnie kochasz, mój Boże,... jakże mogłem jeszcze nie oszaleć?

W Chrystusie posiadamy wszystkie ideały: On jest Królem, jest Miłością, jest Bogiem.

Panie, jakże bym chciał mieć rozwagę i umiar we wszystkim... z wyjątkiem Miłości.

Jeżeli Miłość, nawet miłość ludzka, daje nam tyle pociechy na tym padole, to czym dopiero będzie Miłość w niebie?

Cokolwiek jest czynione w imię Miłości, pięknieje i urasta.

Jezu, pozwól abym był ostatnim we wszystkim... a pierwszym w Miłości.

Nie lękaj się Sprawiedliwości Boga. — Jego Sprawiedliwość jest tak samo godna podziwu i miłości jak Jego Miłosierdzie; jedno i drugie jest dowodem Miłości.

Zastanów się nad tym, co jest najpiękniejsze i największe na tej ziemi... co imponuje rozumowi i innym władzom..., i co jest rozrywką dla ciała i zmysłów...

Pomyśl o tym świecie i o innych światach świecących wśród nocy. O całym Wszechświecie. — A to wszystko, włącznie z zaspokojeniem szaleństw twego serca..., nie posiada żadnej wartości, jest niczym, nicością zupełną w zestawieniu z Bogiem moim — i twoim! Niewyczerpanym skarbem, najwspanialszą perłą, poddanym, upokorzonym, zamienionym w niewolnika, sprowadzonym do stanu sługi w stajence, gdzie raczył się urodzić, w warsztacie Józefa, w Męce i śmierci hańbiącej... i w szaleństwie Miłości Przenajświętszej Eucharystii.

Żyj Miłością, a zawsze zwyciężysz — choćbyś został zwyciężony — w Navasach i Lepantach twej walki wewnętrznej.

Pozwól, aby twe serce rozpływało się w Miłości i wdzięczności, rozważając, jak to łaska Boża wydobywa cię codziennie z zasadzek zastawianych przez nieprzyjaciela.

Timor Domini sanctus. — Święta jest bojaźń przed Panem. — Bojaźń, która jest formą czci dziecka dla Ojca, a nigdy bojaźnią niewolnika, bowiem twój Ojciec-Bóg nie jest tyranem.

Cierpienie z Miłości. — Bo On jest dobry. Bo jest twoim Przyjacielem, który ofiarował za ciebie Swe Życie. Bo wszystko dobre, co posiadasz jest Jego. Boś Go tak bardzo obraził. Bo On ci przebaczył... On!... tobie!!

— Płacz, mój synu, z bólu Miłości.

Gdyby tak jakiś człowiek umarł, by mnie od śmierci uwolnić!... — Umarł sam Bóg. A ja pozostaję obojętny.

Szaleńcze! — Sądziłeś, że jesteś w kaplicy biskupiej sam jeden — widziałem, jak składałeś pocałunki na każdym kielichu i na każdej patenie poświęconej przed chwilą, aby On znalazł twe pocałunki, gdy po raz pierwszy “zejdzie” do tych naczyń eucharystycznych.

Nie zapominaj iż Cierpienie jest kamieniem probierczym Miłości.