Nie możesz wzbić się do góry? — Nic dziwnego: taki upadek!...

Wytrwaj, a “wzbijesz się”. — Przypomnij sobie, co powiedział pewien autor duchowy: “twoja biedna dusza jest jak ptak o skrzydłach wciąż oblepionych błotem”.

Potrzebne ci światło idące z nieba i codzienny osobisty wysiłek, mały i stały, aby odrzucić błoto, które przylgnęło do skrzydeł: owe skłonności, ową bujną wyobraźnię, owe załamania.

A poczujesz się wolny. — Jeżeli wytrwasz, “wzbijesz się”.