W przygnębieniu, które w tobie wywołuje brak wielkoduszności, twoje upadki, twoje cofanie się — być może, tylko pozorne — bardzo często miewasz wrażenie, żeś zniszczył coś bardzo wartościowego (twoje uświęcanie się).

Nie martw się! Zastosuj w nadprzyrodzonym życiu ten sam dyskretny sposób, jakiego z powodzeniem używają proste dzieci, aby rozwiązać podobny konflikt.

Niechcący — ze słabości, prawie zawsze — rozbiły jakiś przedmiot, wielce ceniony i ulubiony przez ojca. — Żałują, może nawet płaczą, idą ukoić swój żal do właściciela zniszczonej rzeczy z powodu swej niezdarności... A ojciec zapomina o wartości rzeczy zniszczonej — choćby była bardzo wielka — i rozczulony, nie tylko przebacza, ale jeszcze pociesza i dodaje otuchy maluchowi. — Ucz się.