Gdy utraciłeś ową ludzką pociechę, pozostałeś z uczuciem samotności, jak gdybyś zawisł na jednej nitce nad pustką czarnej przepaści. — I wydaje ci się, że twego wołania, twego krzyku o pomoc nikt nie słyszy.

Zasłużyłeś na takie opuszczenie. — Bądź pokorny, nie szukaj samego siebie, ani nie szukaj własnej wygody; ukochaj Krzyż — znosić go to za mało — a Pan usłyszy twoją modlitwę. — A twoje zmysły się uspokoją. — I zasklepią się blizny twego serca. — I posiądziesz pokój.