Josemaría Escrivá Obras
53

Powinieneś unikać ducha krytyki — zgodzę się, że to nie jest szemranie — w pracy apostolskiej i w obcowaniu z braćmi. — W waszym nadprzyrodzonym przedsięwzięciu ten duch krytyki — wybacz, że ci to powiem — stanowi poważną przeszkodę. Jeśli bowiem oceniasz pracę innych — owszem, zgodzę się, że ze wzniosłych pobudek — nie robisz nic pozytywnego, a poprzez swoją bierność opóźniasz sprawny marsz wszystkich.

“A zatem — pytasz zaniepokojony — co zrobić z duchem krytyki, który jest niemal główną cechą mojego charakteru?”. Uspokoję cię. Weź pióro i kartkę papieru, a potem z prostotą i ufnością — tylko krótko! — opisz wszystko, co cię dręczy. Wręcz tę kartkę swojemu przełożonemu i nie myśl o niej więcej. — On, stojąc na czele — posiada łaskę stanu — zajmie się twoją notatką... albo wyrzuci ją do kosza. — Dla ciebie to wszystko jedno, skoro twój duch krytyki nie jest szemraniem i skoro używasz go ze wzniosłych pobudek.

Poprzedni Czytaj cały rozdział Następny