Pewien człowiek Boży, zahartowany w walce, rozumował w sposób następujący: Nie idę na kompromis? Naturalnie, że nie! Bo jestem przekonany o prawdzie mego ideału. Natomiast pan jest bardzo ustępliwy...: czy wobec tego nie uważa pan, że dwa razy dwa to trzy i pół? — Nie?..., Nawet dla przyjaźni nie ustąpi pan w tak drobnej sprawie?

— A więc po raz pierwszy przekonał się pan, że posiada jakąś prawdę, i... przeszedł na moją stronę!