Josemaría Escrivá Obras
389

święta bezczelność jest cechą “życia dziecięcego”. Dziecko niczym się nie przejmuje. — Nie ukrywa swoich niedostatków, swoich naturalnych słabości, chociaż wszyscy je widzą.

Ta “bezczelność” w odniesieniu do życia nadprzyrodzonego prowadzi do następującego rozumowania: pochwała — pogarda... podziw — drwina... cześć — zniewaga... zdrowie — choroba... bogactwa — ubóstwo... piękno — brzydota...

Dobrze... i co z tego?

Poprzedni Czytaj cały rozdział Następny