Ścierasz się nieraz z różnymi ludźmi, różnymi charakterami... Nie może być inaczej — nie jesteś przecież złotą monetą, która się każdemu podoba.

A zresztą, jakżebyś bez tych starć w obcowaniu z bliźnimi pozbył się ostrych kantów i kolców — braków i niedoskonałości — twego charakteru? W tym ścieraniu się nabierasz gładkiej i kształtnej, zdecydowanej i przyjemnej doskonałości.

Gdybyś ty i wszyscy wokół ciebie mieli charaktery miękkie i mdłe jak ciastko z kremem, nie mógłbyś się uświęcać.