Josemaría Escrivá Obras
170

Jakże wyraźna jest droga! Jak oczywiste przeszkody! Jaka skuteczna broń do ich pokonania! — A mimo to: ileż błądzenia, ileż potknięć! Prawda?

— To ta cieniutka nić — kajdany: kajdany z kutego żelaza — którą ty i ja dobrze znamy, a której nie chcesz zerwać, sprawia, że schodzisz z drogi, potykasz się, a nawet upadasz. — Czemu nie przetniesz jej... i nie ruszysz naprzód?

Poprzedni Czytaj cały rozdział Następny