 |
161 |
 |
Okazujesz nadmiar czułości. Więc mówię ci: miłość bliźniego tak, zawsze. Ale wysłuchaj mnie dobrze, duszo apostolska, owo inne uczucie, którym Pan napełnił twe serce, pochodzi tylko od Chrystusa i jest wyłącznie dla Niego. A ponadto... czyż nie jest tak, że gdy otwarłeś zamek choćby na jeden rygiel (a musisz mieć siedem rygli do swego serca), jakże często na duchowym widnokręgu powstał obłoczek wątpliwości..., wówczas, niespokojny, mimo czystości swoich intencji zapytujesz: czy nie posunąłem się zbyt daleko w zewnętrznym okazywaniu mych uczuć?
|
 |
|