Na froncie pod Madrytem. Kilkunastu młodych oficerów, związanych szlachetną i radosną przyjaźnią. Płynie jedna piosenka, druga, trzecia, dziesiąta.

Ale ten młodziutki porucznik o ciemnym wąsiku usłyszał tylko pierwszą:

Nie chcę serc, w których

zbyt wielu gości;

gdy serce daję,

to już w całości...

“Jakże trudno oddać swoje serce w całości!” — I łagodnym szerokim nurtem popłynęła modlitwa.