Dar języków, umiejętność przekazywania nauki Bożej jest niezbywalnym warunkiem działalności apostolskiej. — Dlatego codziennie proszę Boga, Pana naszego, aby go użyczył każdemu ze swych dzieci.

Naucz się mówić "nie" bez niepotrzebnego zadawania ran, bez ostrych form odmowy, które szkodzą miłości bliźniego.

— Pamiętaj, że zawsze znajdujesz się w obecności Boga!

Nie podoba ci się to, że ciągle nalegam tak samo na te same zasadnicze sprawy? Że nie biorę pod uwagę tych modnych prądów? — Popatrz: przez wieki ciągle w ten sam sposób określano linię prostą, gdyż ta definicja jest najbardziej jasna i krótka. Inna definicja byłaby niejasna i złożona.

Przyzwyczaj się mówić taktownie o wszystkim i o wszystkich; zwłaszcza o tych, którzy poświęcili się służbie Bogu.

A kiedy to będzie niemożliwe, zamilcz! Gdyż również opryskliwe i niepowściągliwe uwagi mogą graniczyć z oczernianiem lub zniesławianiem.

Pewien młodzieniec, który co dopiero w głębi duszy poświęcił się Bogu, powiedział: "Teraz potrzeba, żebym mniej mówił, nawiedzał chorych i spał na podłodze".

— Zastosuj to do siebie.

O kapłanach Chrystusowych należy mówić jedynie po to, żeby ich chwalić!

— Pragnę z całej duszy, żeby moi bracia wraz ze mną mieli to bardzo na uwadze w naszym codziennym postępowaniu.

Kłamstwo posiada wiele aspektów: niedopowiedzenie, półprawda, oczernianie... Ale zawsze jest bronią tchórzy.

Nie możesz ulegać wrażeniom pierwszej lub ostatniej rozmowy!

Słuchaj z szacunkiem, z zainteresowaniem; dawaj wiarę ludziom..., ale wyrabiaj swój sąd w obecności Bożej.

Krytykują. A potem ci sami starają się, żeby ktoś natychmiast opowiedział ci, co "się mówi"... Nikczemność? — Niewątpliwie. Ale nie trać pokoju, gdyż żadnej szkody nie może wyrządzić ci ich język, jeżeli pracujesz rzetelnie. — Pomyśl: jacy są głupi, jak mało mają ludzkiego taktu, jaki to brak lojalności wobec swych braci, a zwłaszcza wobec Boga!

I nie popadaj ty sam w krytykanctwo przez źle zrozumiane prawo do repliki. Jeżeli już musisz mówić, czyń to w duchu upomnienia braterskiego, jak to radzi Ewangelia.

Niech cię nie martwią te sprzeciwy, te plotki: pracujemy oczywiście na niwie Bożej, ale jesteśmy ludźmi... I jest logiczne to, że idąc wzbijamy nogami kurz na drodze.

Jeżeli coś dokucza, rani — wykorzystaj to jako okazję do swego oczyszczenia i, jeżeli potrzeba, do poprawienia się.

Krytykowanie — mówią — jest rzeczą bardzo ludzką. — Odpowiadam: My mamy żyć po Bożemu.

Złośliwe lub lekkomyślne słowo jednego tylko człowieka może ukształtować opinię, a nawet wprowadzić zwyczaj mówienia o kimś źle... Obmowa najpierw jak mała chmurka wznosi się, a gdy dochodzi wysoko, kondensuje się w czarnych chmurach.

— Ale gdy obmawiany jest mężem Bożym, chmury mimo wszystko rozpływają się w obfitym deszczu; i Pan Bóg wsławia takiego człowieka przez to, przez co chciano go upokorzyć lub zniesławić.

Nie chciałeś w to uwierzyć, ale w końcu, gdy doświadczyłeś tego na własnej skórze, musiałeś przyznać: To, co mówiłeś prosto i jasno w duchu prawdziwie katolickim, zostało złośliwie przekręcone przez nieprzyjaciół wiary.

To prawda, mamy być "prości jak gołębice... i roztropni jak węże". Nie mów nie w porę albo w nieodpowiednim miejscu.

Ponieważ nie umiesz — albo nie chcesz — brać za wzór szlachetnego postępowania owego człowieka, twoja ukryta zawiść popycha cię do ośmieszania go.

Obmowa jest córką zawiści; a zawiść — ucieczką ludzi bezowocnych.

Dlatego, kiedy twoje wysiłki są bezpłodne, zastanów się najpierw, o co ci w gruncie rzeczy chodzi: Jeżeli pracujesz dobrze i nie boli cię to, że również inni pracują i osiągają dobre wyniki, wiedz, że ta twoja bezpłodność jest jedynie pozorna. W odpowiednim czasie zbierzesz żniwo.

Niektórym ludziom wydaje się, że są na bezrobociu, jeżeli nie wyrządzają szkody lub nie zadręczają innych.

Czasami myślę, że krytykanci są jakby nieco opętani... — Gdyż szatan zawsze wkrada się ze złośliwą krytyką Boga lub Jego naśladowców.

"Głupstwa!" — twierdziłeś z pogardą.

— A czy wiesz, co oni robią? Nie? — Zatem, dlaczego wypowiadasz się o tym, czego nie znasz?

Odpowiedz owemu oszczercy: Zaraz to powiem zainteresowanemu.

Pewien współczesny autor napisał: "Plotka jest zawsze nieludzka; ukazuje mierną wartość osoby plotkującej; jest oznaką złego wychowania; dowodzi braku odpowiedniego poziomu; jest niegodna chrześcijanina".

Unikaj zawsze narzekania, krytyki, szemrań... Unikaj za wszelką cenę wszystkiego, co może wnieść niezgodę między braci.

Ty, którego postawiono na bardzo wysokim stanowisku, byłbyś nieroztropny, gdybyś milczenie swoich podwładnych uważał za znak aprobaty. Pomyśl, że nie pozwalasz im przedstawić swoich uwag, a czujesz się obrażony, kiedy się odważają ci je powiedzieć. — Musisz się poprawić.

Taka ma być twoja postawa wobec oszczerstwa: Najpierw przebaczyć: wszystkim, od pierwszej chwili i z całego serca. — Następnie — kochać: ani razu nie uchybić miłości bliźniego. Odpowiadaj zawsze z miłością!

— Jeżeli jednak atakuje się twoją Matkę, Kościół, broń go mężnie; spokojnie, ale mocno i stanowczo sprzeciwiaj się próbom kalania albo utrudniania drogi tych dusz, które chcą przebaczać obelgi osobiste i odpowiadać na nie z miłością.

W najmniejszej wiosce — mówił jeden, zmęczony plotkami — winno być tak jak w stolicy.

— Nie wiedział, biedak, że pod tym względem nie ma żadnej różnicy między wsią a wielkim miastem.

— Ty, z miłości do Boga i do bliźniego nie popadaj w tak "prowincjonalną" i tak mało chrześcijańską postawę. — O pierwszych uczniach Chrystusa mówiono: Patrzcie, jak oni się kochają! Czy zawsze można powiedzieć to samo o tobie, o mnie?

Krytyki dzieł apostolskich czynione są zazwyczaj według dwóch schematów: jedni przedstawiają pracę apostolską jako bardzo złożoną strukturę, inni zaś jako zajęcie wygodne i łatwe.

W gruncie rzeczy ta "obiektywność" sprowadza się do ciasnoty spojrzenia i próżniaczego gadulstwa. Zapytaj ich bez złości: A wy, co robicie?

Nie możesz zawsze oczekiwać sympatii dla przykazań swojej wiary, ale winieneś wymagać szacunku.

Ci, którzy mówią źle o twoim przyjacielu lojalnym wobec Boga, będą oczerniać ciebie, kiedy postanowisz lepiej postępować.

Określone opinie mogą jedynie ranić tych, którzy czują się nimi osobiście dotknięci. Dlatego, kiedy umysłem i sercem kroczy się za Panem, krytyki przyjmuje się jako środek oczyszczenia i jako bodziec do przyśpieszenia kroku.

Trójca Przenajświętsza ukoronowała naszą Matkę.

Bóg Ojciec, Bóg Syn, Bóg Duch Święty każe nam zdać sprawę z każdego próżnego słowa. Jeszcze jedna przyczyna, aby prosić Najświętszą Maryję Pannę, by nas nauczyła mówić zawsze z myślą o obecności Bożej.