Jesteś nadzwyczaj szczęśliwy. Czasami, kiedy zdajesz sobie sprawę, że jakieś dziecko Boże opuszcza Go, odczuwasz — wśród swego spokoju i intymnej radości — cierpienie z miłości, gorycz, która jednak nie niepokoi i nie martwi.

— Dobrze, ale trzeba zastosować wszystkie środki ludzkie i nadprzyrodzone, żeby ten człowiek opamiętał się... I pokładaj wielką ufność w Jezusie Chrystusie! W ten sposób rozlane wody powrócą zawsze do swego koryta.