Przystępuj do kierownictwa duchowego z coraz większą pokorą i regularnie, co także jest pokorą.

Pomyśl — a nie pomylisz się, ponieważ tam przemawia do ciebie Bóg — że jesteś jak małe dziecko, szczere!, którego uczą mówić, czytać, rozpoznawać kwiaty i ptaki, żyć radościami i smutkami, patrzeć na ziemię, po której się stąpa.